Bugün babanla işten erken çıkıp çok önemli bir test olan 2'li tarama testini yaptırdık. Ense kalınlığını 1.1 ölçtü. Çok iyi bir değer olduğunu hatta bu kadar ince bir değerle dr hiç karşılaşmamış. 1-2 gün sonra çıkan kan tahlil sonuçlarıyla birlikte hepsini yorumlamak üzere telefonda konuştuk. Normalde down sendromlu olma riski 1/1000 ken bizim 1/70000 ihtimalmiş. Tabiki içimiz çok rahatladı.
Gelelim bu kontrolde ki cinsiyet tahminlerine... Bizim ailede genelde kız çocuğu daha fazla olduğu için erkek çocuklarına hasretliğimden midir neden bilmem hep erkek annesi olmak kulağıma hoş gelmiştir. Babansa tam bir kız çocuğu hayranı. Tamam kızı giydirip, süslemek daha zevkli ama ne bileyim işte benim aklımdan hep erkek geçiyor. Neyse lafı uzatmayayım dr "sanki erkek gibi ama konuşmak, kesin tespit için çok erken" dedi. Bunun üzerine ben herkese erkek çocuğumuz olacağının müjdesini vermeye başladım. Babansa hala kız olacağından umutlu. Bir tane daha Barış gelebilme ihtimalinden rahatsız bence:) Nasıl zaptedicek diye düşünüyor oğlunu:) Yoksa eminim erkek çocuklarını o da çok seviyor:)
Bu ayın diğer önemli bir olayı annenin doğumgünüydü. Babacığınla son 2 kişilik doğum günü kutlama yemeğini Suada 360'da yedik. Güzel manzara eşliğinde geleceğin günlerin kritiğini yaptık:)
Bu doğum günümde gelen hediyeler daha başkaydı. Sanki benden çok sana alınmışlardı:) Begüm teyzen ilk hamile kıyafetimi hediye etti. Anneannen bana çok cici bir bahçıvan tulum almıştı. Teyzen ve dedenle hep birlikte çıktıkları Dubrovnik seyahatinde seni de unutmamışlar, üzerinde 'Pirate of Croatia' yazan lacivert bir tshirt satın almışlar. Hadi iyisin, ilk hediyeni daha karnımdayken aldın:)
Bu ay içinde bir hafta sonu üç çift anlaşıp, hamişler temiz hava alsın niyetiyle Abant'a bir gece konaklamak üzere, kısa bir yolculuğa çıktık. Tahmin et annen tüm hafta sonu ne yaptı? Bol bol temiz hava alıp, yedi-içti, uyudu:)
No comments:
Post a Comment